Για την Κούνεβα

Το κείμενο που ακολουθεί αναρτήθηκε στο Mediasoup.


Η ιστορία της συνδικαλίστριας Κωνσταντίνας Κούνεβα είναι γνωστή. Το προηγούμενο Δεκέμβρη άγνωστοι προσπάθησαν να την δολοφονήσουν ρίχνοντας της καυστικό υγρό. Από τότε η Κούνεβα νοσηλεύεται με σοβαρά προβλήματα.
Το θέμα μου δεν είναι όμως να περιγράψω την ιστορία, αλλά να σταθώ στην συνέντευξη που έδωσε στον Σταύρο Θεοδωράκη, στους Πρωταγωνιστές. Ήταν μια συνέντευξη που άξιζε πραγματικά τον κόπο για να την παρακολουθήσει κανείς.
Η Κούνεβα είναι μία αξιοπρεπέστατη κυρία, η οποία μας δίδαξε πως μπορεί ένας άνθρωπος που έφτασε στα πρόθυρα του θανάτου να αντιμετωπίζει με θετικό τρόπο την ζωή. Χωρίς να κλαίγεται, χωρίς να προβάλλει την περιπέτεια της για να κερδίσει τον οίκτο έδωσε μαθήματα σοβαρότητας και ανθρωπιάς.
Δυο – τρία σημεία θα ήθελα να επισημάνω από την συνέντευξη της. Την δολοφονική επίθεση εναντίον της δεν την απέδωσε στο γεγονός ότι είναι από την Βουλγαρία και πράγματι δεν ήταν ρατσιστικού τύπου η επίθεση. Ίσως να έπαιξε ρόλο το ότι είναι αλλοδαπή, υπό την έννοια ότι οι αρχές δεν θα έδιναν και μεγάλη σημασία. Και πράγματι οι αρχές δεν ασχολήθηκαν με την σοβαρότητα που θα έπρεπε.
Σε ένα άλλο σημείο της συνέντευξης είπε ότι αιφνιδιάστηκε από το κίνημα συμπαράστασης μιας και δεν πιστεύει ότι ξαφνικά οι άνθρωποι κατάλαβαν και άλλαξαν. Και έχει δίκιο. Συγκεκριμένη είναι η μερίδα των ανθρώπων που συμπαραστάθηκαν.
Στην παρατήρηση του δημοσιογράφου ότι γράφονται συνθήματα υπέρ της στους τοίχους η Κούνεβα είπε ότι είναι αντίθετη γιατί «Δεν μπορείς να χαλάς κάτι που δεν μπορείς να το φτιάξεις. Ούτε συμφωνώ με την καταστροφή των καταστημάτων».
Δεν το μετάνιωσε που ασχολήθηκε με τον συνδικαλισμό και αφού δεν είχε λυγίσει από τα απειλητικά τηλεφωνήματα, αν γυρνούσε ο χρόνος πίσω, μάλλον τα ίδια θα έκανε.
Και κλείνω με μια φράση της: «Για να κάνεις μια καλή πράξη, για να γίνεις καλός άνθρωπος ίσως χρειαστεί να παλέψεις μια ζωή, για να γίνεις κακός αρκεί μια στιγμή».
Θα ήθελα να πω και για τον Σταύρο Θεοδωράκη. Έκανε μια πολύ ανθρώπινη συνέντευξη και ήταν πολύ προσεκτικός στα πλάνα αποφεύγοντας να παίξει με το πρόσωπο της Κούνεβα. Προσωπικά το εκτίμησα.
Μικρός Φωκίων

21η Απριλίου...

Σαν σήμερα το 1967 τα τανκς του Παπαδόπουλου έβαλαν σε γύψο την δημοκρατία. Ήταν μια χούντα φανερή, ένας εχθρός που τον έβλεπες, που μπορούσες να τον καταλάβεις. Σήμερα 35 χρόνια μετά το πέσιμο της χούντας πόσο σίγουροι είμαστε ότι έχουμε πράγματι δημοκρατία;
Ένας μεγάλος ηθοποιός, ο Βασίλης Διαμαντόπουλος, είχε εκφράσει μια άποψη που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.
Έλεγε ο Διαμαντόπουλος: "Η διαφορά μας από τη χούντα είναι τούτη: ότι η χούντα ήταν ένας ξεκάθαρος εχθρός, γι' αυτό και σχεδόν ολόκληρος ο λαός συμμετείχε (στην αντίσταση) ενάντιά της. Σήμερα, υπάρχει μία χούντα -επιτρέψτε μου να πω και έχω συνείδηση αυτού που λέω- η οποία καλύπτεται απ' το άλλοθι της δημοκρατίας. Οταν λοιπόν γίνονται αυτά τα γεγονότα στο Πολυτεχνείο, με τους βανδαλισμούς -σε εισαγωγικά, διότι εγώ δεν τους κρίνω βανδαλισμούς, είναι μια έκφραση κραυγής- και όλα τα δημόσια πρόσωπα, όλοι οι υπεύθυνοι του κράτους αυτού δεν έχουν συγκινηθεί, δεν έχουν ανατριχιάσει γι' αυτά τα γεγονότα καθόλου, από κει και πέρα καταλήγω στο συμπέρασμα -το φρικτό συμπέρασμα αν θέλετε- ότι οι πράξεις αυτές ήταν λίγες. Αφού δεν ξύπνησαν κανένα. Και ίσως πρέπει να πολλαπλασιαστούν για να ξυπνήσουμε κάποτε"
Αυτά τα είχε πει στη εκπομπή "κίτρινος τύπος" με αφορμή τα γεγονότα που είχαν γίνει εκείνη την χρονιά, όπου και είχαν συλληφθεί 500 άτομα στο Πολυτεχνείο. Αν θέλετε να διαβάσετε τα σημαντικότερα σημεία των απόψεων του, που έχουν πολύ ενδιαφέρον, θα τα βρείτε εδώ (στον ιό της Ελευθεροτυπίας)

κλοπιραιτ

Μέχρι τώρα τα blogs τηρούν έναν ηθικό κανόνα. Όταν αναδημοσιεύουν ένα κείμενο ή μια δημιουργία αναφέρουν το blog από το οποίο αντέγραψαν. Ο καθένας από εμάς κάνει μια προσπάθεια και αυτό το καταλαβαίνουμε όλοι. Το ψώνιο μας (γιατί όταν δημοσιοποιείς οτιδήποτε και δεν βγάζεις χρήματα, έχεις ένα κάποιο ψώνιο, γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε) είναι αυτό και η αμοιβή μας είναι η αναγνώριση της όποιας δουλειάς μας. Υπάρχουν όμως κάποιοι επαγγελματίες δημοσιογράφοι (με κασέ που αν το είχαμε εμείς για μια χρονιά θα λύναμε το πρόβλημα όλης της ζωής μας) που προβάλουν μια δημιουργία ενός μπλογκερ χωρίς να αναφέρουν το μπλογκ. Δεν το κάνουν όλοι αλλά επειδή τώρα έχουν αρχίσει να μαθαίνουν περί μπλογκ μπορεί το φαινόμενο να γενικευτεί και καλό είναι να το επισημαίνουμε. Τελευταίο παράδειγμα είναι η τηλεοπτική αναφορά σε μια δημιουργία του our greek tv. Περισσότερα για το θέμα στην ανάρτηση του blog στην σελίδα:
http://ourgreektv.blogspot.com/2009/03/blog.html

Μας επνιξαν

ΤΑ ΜΑΤ δολοφονουν πολίτες, ανθρωπους με αναπνευστικα προβλήματα, γυναικες εγκυους, μωρά τα οποία είναι παντελως αθωα... ρίχνουν σωρηδον δακρυγονα και χημικα (τα οποια απαγορευονται ακομα και σε πολεμο) και οι κατοικοι των εξαρχειων ειναι εγκλωβισμενοι στα σπιτια τους τα οποια εχουν γεμισει απο τον εισπνεομενο "θανατο". Η αστυνομια δεν προστατευει τους πολιτες, τους δολοφονει με χημικα. Απο ενα κατεστραμενο αυτοκινητο και το δικαιωμα να ζησουμε χωρις να εισπνεουμε συνεχως τα χημικα προτιμουμε τη ζωή. Πριν απο λιγο οπως μου μετεφερε κατοικος λιποθυμησε μια γυναικα που ηταν σε ενα καφε και δεν υπηρχε τροπος να φυγει απο την εμπολεμη περιοχη. Ειμαστε εγκλωβισμενοι στα σπιτια μας... ελεος πια!!! Κυριε Παυλοπουλε αυτη τη στιγμη υπαρχουν χιλιαδες θυματα της αστυνομικης υπερβολης. Ας ειναι παραπλευρες απωλειες τα υλικα και οχι τα μωρα... οχι η ζωη!
Μεταδωστε αυτην την κραυγη οπου μπορειτε....

Είμαστε όλοι ένοχοι

"Κουκουλοφόροι κάψανε αυτοκίνητα και καταστήματα αθώων πολιτών."
Αθώος ήταν ο Αλέξης. Αθώο είναι το παιδάκι και το μωράκι που αναπνέουν τα δηλητήρια των ΜΑΤ. Αθώα είναι τα παιδιά και μόνο αυτά. Κανείς μας άλλος. Όλοι έχουμε ευθύνη, όλοι φταίμε. Εμείς δημιουργήσαμε αυτήν την κοινωνία, εμείς την διατηρούμε. Και πρέπει να πληρώσουμε. Αφήσαμε να μας πάρουν όλα τα κεκτημένα που με αίμα κατέκτησαν οι πρόγονοι μας (8ωρο, ασφάλιση κλπ) - πολλοί από αυτούς που έχασαν την ζωή τους ήταν αναρχικοί. Αφήσαμε να μας καταχρεώσουν οι τράπεζες. Αφήσαμε να μας κάψουν όλη τη χώρα. Αφήσαμε να μας κλέβουν. Αφήσαμε να μας κοροϊδεύουν. Αφήσαμε το δικαίωμα στην εργασία να γίνει απασχολησιμότητα... Αφήσαμε τους αστυνομικούς να δέρνουν και να σκοτώνουν χωρίς τιμωρία. Είμαστε ένοχοι για τις πολιτικές επιλογές μας. Είμαστε ένοχοι επειδή θεοποιήσαμε το χρήμα και θάψαμε τα συναισθήματα μας. Είμαστε ένοχοι γιατί έχουμε γίνει ένα με τον καναπέ μας. Είμαστε ένοχοι γιατί αδιαφορούμε για ότι υπάρχει πέρα πό τον δικό μας μικρόκοσμο. Είμαστε ένοχοι γιατί αντιδρούμε μόνο αν μας πειράξει κάποιος το αυτοκίνητο μας. Είμαστε ένοχοι γιατί δεν μας ενοχλέι που μας έχουν πειράξει την ίδια μας την ζωή. Είμαστε ένοχοι γιατί δεν έχουμε αφήσει χώρο στα όνειρα. Είμαστε ένοχοι γιατί δεν προσπαθούμε να καταλάβουμε τους νέους. Είμαστε ένοχοι γιατί δεν προσπαθούμε να καταλάβουμε τον συνάνθρωπό μας. Είμαστε ένοχοι γιατί έχουμε καταστρέψει το φυσικό μας περιβάλλον. Είμαστε ένοχοι γιατί...
Δεν υπάρχουν αθώοι. Όταν ψηφίζουμε έχουμε ευθύνη. Όταν δεν αντιδρούμε σε τίποτα έχουμε ευθύνη. Δεν έχουμε καταλάβει τι έχουμε δημιουργήσει. Φτιάξαμε μόνοι μας την κόλαση και τώρα κλαίμε που καιγόμαστε. Ας καούμε. Μόνοι μας βάλαμε τα χέρια μας και βγάλαμε τα μάτια μας.
Εμείς καταστρέψαμε την χαρά των παιδιών και αυτά την μετέτρεψαν στην χαρά της καταστροφής.
υγ1 Διαβάστε ένα άρθρο ενός "δεξιού" όπως αναδημοσιεύθηκε στην Ελευθεροτυπία. Όλα τριγύρω αλλάζουμε και όλα ίδια μένουν
υγ2 Μέσα στους νέους με την πέτρα στο χέρι υπάρχουν και προβοκάτορες αστυνομικοί, μην το ξεχνάμε. Και αυτοί είναι οι επικίνδυνοι κουκουλοφόροι.
υγ3 Μες στην αναμπουμπούλα φόρεσαν τις κουκούλες των "αγανακτισμένων πολιτών" οι χρυσαυγίτες.
υγ4 Οι αναρχικοί (οι πραγματικοί) δεν κάνουν πλιάτσικο. Όμως πριν κατηγορήσουμε το πλιάτσικο ας το κατανοήσουμε πρώτα.
υγ5 Μία ομάδα αντιεξουσιαστών μαζεύει χρήματα για την αποκατάσταση περιπίπτέρου που κάηκε, όπως διάβασα στην Παραπολιτικη

Μας κλέβουν από παντού;

Μας κλέβουν από παντού... ή βρέθηκε ο τρόπος ώστε να καλύπτονται τα bonus του Αθανασόπουλου. Προσέξτε δύο νούμερα, το ποσό πληρωμής για την ΔΕΗ και το ποσό χρέωσης του ΦΠΑ. Ενώ ο λογαριασμός είναι 117,47 Ευρώ ο καταναλωτής πληρώνει ΦΠΑ για 118,39 Ευρώ!!! Όσο και αν το ψάξει κανείς δεν προκύπτει από πουθενά ο λόγος αυτής της διαφοράς...

Δεν έχει σημασία αν μας κλέβουν συνειδητά ή από λάθος του συστήματος (τέτοια λάθη δεν επιτρέπονται σε καμια περίπτωση) αλλά ότι μας κλέβουν. Και ας σκεφτεί κανείς ότι μιλάμε για εκατομύρια λογαριασμούς κάθε χρόνο!

Μπράβο!

Οι αναρχικοί τον τελευταίο καιρό έχουν καταφέρει να αναφέρονται στον τύπο με θετικά σχόλια. Η αρχή έγινε με την κίνηση τους να απαλλοτρώνουν τρόφιμα από super market και να τα μοιράζουν σε πολίτες. Τον τελευταίο καιρό στην πλατεία των Εξαρχείων είχε γίνει "κατάληψη" από πρεζάκια και έμπορους ναρκωτικών με αποτέλεσμα οι κάτοικοι και τα παιδιά να έχουν πρόβλημα να την διαβούν και πολύ περισσότερο να σταθούν εκεί. Οι αναρχικοί λοιπόν πήραν την πρωτοβουλία για να.... αλλά ας μην τα γράφω εγώ. Διαβάστε το ρεπορτάζ από τον Ελεύθερο Τύπο εδω
"Με μουσική από μικροφωνικές εγκαταστάσεις που είχαν στήσει στην πλατεία, με αφίσες και με δυο μεγάλα πανό στα οποία αναγράφονταν «έξω η πρέζα από τα Εξάρχεια» οι αναρχικοί-αντιεξουσιαστές πέτυχαν τελικά «να διώξουν» από τα Εξάρχεια τους τοξικομανείς, οι οποίοι είχαν βρει τις τελευταίες μέρες καταφύγιο εκεί. Με αυτό τον τρόπο, όπως παραδέχονται και πολλοί κάτοικοι, «επέστρεψε η ζωή στην πλατεία και τα παιδιά μπορούν να παίζουν ελεύθερα».Μπροστά στο αδιέξοδο στο οποίο είχαν περιέλθει τον τελευταίο καιρό οι κάτοικοι, αλλά και οι καταστηματάρχες, η Επιτροπή Αναρχικών Εξαρχείων ανέλαβε την πρωτοβουλία να «καθαρίσει» την πλατεία από την ηρωίνη. Οπως λένε χαρακτηριστικά οι κάτοικοι, η πλατεία «είχε γίνει γκέτο και μπροστά στα μάτια μας γινόταν εμπόριο ναρκωτικών. Η ηρωίνη δεν έχει καμία θέση εδώ. Με τα παιδιά δεν έχουμε τίποτα. Με τα ναρκωτικά και τους πρεζέμπορους τα βάζουμε». Και βρήκαν ένα διαφορετικό τρόπο, χωρίς εντάσεις, για να πετύχουν το σκοπό τους: Εστησαν στην πλατεία μικρόφωνα από τα οποία ακούγονταν μουσική και εκκλήσεις προς τους χρήστες, άπλωσαν πανό και τοιχοκόλλησαν μαύρες αφίσες με σύνθημα «ενάντια στην καταστολή, στην πρέζα και στην κατανάλωση. Να κάνουμε την πλατεία δική μας».Επί μια εβδομάδα οι αναρχικοί- αντιεξουσιαστές περιφρουρούσαν το χώρο και όταν πήγαιναν οι χρήστες ουσιών, τότε εκείνοι τους συνιστούσαν με ευγενικό τρόπο να απομακρυνθούν (και αυτό «μέσω διαλόγου») και τελικά οι τοξικομανείς κατέληξαν στα παλιά τους στέκια, όπως είναι η οδός Τοσίτσα, τα στενά γύρω από το Πολυτεχνείο, η Μενάνδρου, η Σοφοκλέους, η Θεάτρου και οι δρόμοι πίσω από την πλατεία Κοτζιά.«Η πλατεία των Εξαρχείων είναι ένας δημόσιος χώρος. Το πρόβλημα των τοξικομανών είναι ένα διαφορετικό, ευαίσθητο θέμα και χρειάζεται ιδιαίτερη αντιμετώπιση. Οπως και το οργανωμένο κύκλωμα διακίνησης ναρκωτικών. Σε αυτό είμαστε ενάντια. Θέλουμε τα Εξάρχεια να διατηρήσουν την ιστορικότητά τους, όπως τη διακίνηση ιδεών και την αμφισβήτηση», λέει ο Κώστας, ο οποίος συμμετείχε στην πρωτοβουλία των αναρχικών και συνεχίζει: «Ανάλογη κίνηση είχε γίνει και το Μάιο του 2006».Πάντως, η εμφάνιση των τοξικομανών στην πλατεία των Εξαρχείων χαρακτηρίζεται από τους αναρχικούς-αντιεξουσιαστές, αλλά και από μερίδα κατοίκων «περίεργη»… «Επιδιώκουν να ταυτίσουν τους αναρχικούς με τους χουλιγκάνους και τους τοξικομανείς, να υποβαθμίσουν το λόγο των Εξαρχείων μετατρέποντας την περιοχή σε λάιφ στάιλ»….Την ίδια στιγμή οι περισσότεροι κάτοικοι (ακόμη και οι πιο παλαιοί στην περιοχή) κρίνουν θετική την ενέργεια των αναρχικών. Οπως λέει χαρακτηριστικά η κυρία Αντωνία, κάτοικος Εξαρχείων από το 1964, «το πρόβλημα με τα ναρκωτικά υπήρχε από πολύ παλιά, ωστόσο τις τελευταίες μέρες οξύνθηκε. Εμείς δεν μπορούμε να δώσουμε λύσεις. Το κράτος οφείλει να βρει χώρους για να στεγαστούν οι εξαρτημένοι».Εξαιτίας της πρόσφατης κατάστασης, οι κάτοικοι και οι καταστηματάρχες έχουν χωριστεί σε δυο στρατόπεδα. Οι μισοί τάσσονται κατά της (αυξημένης) αστυνόμευσης, ενώ οι υπόλοιποι ζητούν έντονη αστυνομική παρουσία. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΑΛΙΑ "