Μας κλέβουν από παντού;

Μας κλέβουν από παντού... ή βρέθηκε ο τρόπος ώστε να καλύπτονται τα bonus του Αθανασόπουλου. Προσέξτε δύο νούμερα, το ποσό πληρωμής για την ΔΕΗ και το ποσό χρέωσης του ΦΠΑ. Ενώ ο λογαριασμός είναι 117,47 Ευρώ ο καταναλωτής πληρώνει ΦΠΑ για 118,39 Ευρώ!!! Όσο και αν το ψάξει κανείς δεν προκύπτει από πουθενά ο λόγος αυτής της διαφοράς...

Δεν έχει σημασία αν μας κλέβουν συνειδητά ή από λάθος του συστήματος (τέτοια λάθη δεν επιτρέπονται σε καμια περίπτωση) αλλά ότι μας κλέβουν. Και ας σκεφτεί κανείς ότι μιλάμε για εκατομύρια λογαριασμούς κάθε χρόνο!

Μπράβο!

Οι αναρχικοί τον τελευταίο καιρό έχουν καταφέρει να αναφέρονται στον τύπο με θετικά σχόλια. Η αρχή έγινε με την κίνηση τους να απαλλοτρώνουν τρόφιμα από super market και να τα μοιράζουν σε πολίτες. Τον τελευταίο καιρό στην πλατεία των Εξαρχείων είχε γίνει "κατάληψη" από πρεζάκια και έμπορους ναρκωτικών με αποτέλεσμα οι κάτοικοι και τα παιδιά να έχουν πρόβλημα να την διαβούν και πολύ περισσότερο να σταθούν εκεί. Οι αναρχικοί λοιπόν πήραν την πρωτοβουλία για να.... αλλά ας μην τα γράφω εγώ. Διαβάστε το ρεπορτάζ από τον Ελεύθερο Τύπο εδω
"Με μουσική από μικροφωνικές εγκαταστάσεις που είχαν στήσει στην πλατεία, με αφίσες και με δυο μεγάλα πανό στα οποία αναγράφονταν «έξω η πρέζα από τα Εξάρχεια» οι αναρχικοί-αντιεξουσιαστές πέτυχαν τελικά «να διώξουν» από τα Εξάρχεια τους τοξικομανείς, οι οποίοι είχαν βρει τις τελευταίες μέρες καταφύγιο εκεί. Με αυτό τον τρόπο, όπως παραδέχονται και πολλοί κάτοικοι, «επέστρεψε η ζωή στην πλατεία και τα παιδιά μπορούν να παίζουν ελεύθερα».Μπροστά στο αδιέξοδο στο οποίο είχαν περιέλθει τον τελευταίο καιρό οι κάτοικοι, αλλά και οι καταστηματάρχες, η Επιτροπή Αναρχικών Εξαρχείων ανέλαβε την πρωτοβουλία να «καθαρίσει» την πλατεία από την ηρωίνη. Οπως λένε χαρακτηριστικά οι κάτοικοι, η πλατεία «είχε γίνει γκέτο και μπροστά στα μάτια μας γινόταν εμπόριο ναρκωτικών. Η ηρωίνη δεν έχει καμία θέση εδώ. Με τα παιδιά δεν έχουμε τίποτα. Με τα ναρκωτικά και τους πρεζέμπορους τα βάζουμε». Και βρήκαν ένα διαφορετικό τρόπο, χωρίς εντάσεις, για να πετύχουν το σκοπό τους: Εστησαν στην πλατεία μικρόφωνα από τα οποία ακούγονταν μουσική και εκκλήσεις προς τους χρήστες, άπλωσαν πανό και τοιχοκόλλησαν μαύρες αφίσες με σύνθημα «ενάντια στην καταστολή, στην πρέζα και στην κατανάλωση. Να κάνουμε την πλατεία δική μας».Επί μια εβδομάδα οι αναρχικοί- αντιεξουσιαστές περιφρουρούσαν το χώρο και όταν πήγαιναν οι χρήστες ουσιών, τότε εκείνοι τους συνιστούσαν με ευγενικό τρόπο να απομακρυνθούν (και αυτό «μέσω διαλόγου») και τελικά οι τοξικομανείς κατέληξαν στα παλιά τους στέκια, όπως είναι η οδός Τοσίτσα, τα στενά γύρω από το Πολυτεχνείο, η Μενάνδρου, η Σοφοκλέους, η Θεάτρου και οι δρόμοι πίσω από την πλατεία Κοτζιά.«Η πλατεία των Εξαρχείων είναι ένας δημόσιος χώρος. Το πρόβλημα των τοξικομανών είναι ένα διαφορετικό, ευαίσθητο θέμα και χρειάζεται ιδιαίτερη αντιμετώπιση. Οπως και το οργανωμένο κύκλωμα διακίνησης ναρκωτικών. Σε αυτό είμαστε ενάντια. Θέλουμε τα Εξάρχεια να διατηρήσουν την ιστορικότητά τους, όπως τη διακίνηση ιδεών και την αμφισβήτηση», λέει ο Κώστας, ο οποίος συμμετείχε στην πρωτοβουλία των αναρχικών και συνεχίζει: «Ανάλογη κίνηση είχε γίνει και το Μάιο του 2006».Πάντως, η εμφάνιση των τοξικομανών στην πλατεία των Εξαρχείων χαρακτηρίζεται από τους αναρχικούς-αντιεξουσιαστές, αλλά και από μερίδα κατοίκων «περίεργη»… «Επιδιώκουν να ταυτίσουν τους αναρχικούς με τους χουλιγκάνους και τους τοξικομανείς, να υποβαθμίσουν το λόγο των Εξαρχείων μετατρέποντας την περιοχή σε λάιφ στάιλ»….Την ίδια στιγμή οι περισσότεροι κάτοικοι (ακόμη και οι πιο παλαιοί στην περιοχή) κρίνουν θετική την ενέργεια των αναρχικών. Οπως λέει χαρακτηριστικά η κυρία Αντωνία, κάτοικος Εξαρχείων από το 1964, «το πρόβλημα με τα ναρκωτικά υπήρχε από πολύ παλιά, ωστόσο τις τελευταίες μέρες οξύνθηκε. Εμείς δεν μπορούμε να δώσουμε λύσεις. Το κράτος οφείλει να βρει χώρους για να στεγαστούν οι εξαρτημένοι».Εξαιτίας της πρόσφατης κατάστασης, οι κάτοικοι και οι καταστηματάρχες έχουν χωριστεί σε δυο στρατόπεδα. Οι μισοί τάσσονται κατά της (αυξημένης) αστυνόμευσης, ενώ οι υπόλοιποι ζητούν έντονη αστυνομική παρουσία. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΑΛΙΑ "

Παραπλανηθηκαν και αυτοι...

από τον Γιάννη Δερμετζόγλου, από τον Ελευθερο Τυπο.... Ανευ σχολίων

Τα καλυτερα διδυμα πινουν καφε

Απασχόλησαν τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Επαιξαν διαδικτυακά σε όλες τις Τηλεοράσεις. Και εμείς στα bloggs τους στολίσαμε καταλλήλως.. Επρεπε όμως να αναδειχθεί, το πιο δημοφιλές Δίδυμο της χρονιάς.. Το καφενείο ξεκίνησε Δημοσκόπηση για αυτό το σκοπό .Επισκεφτείτε το http://kafeneio-gr.blogspot.com/ και ψηφίστε

Ο Κωστακης μετά την Κεντρικη Επιτροπη

Η εικόνα είναι απο το bank-gr

ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Το ειδα στο zouglapress και το αντεγραψα....

Διαβάστε το ως το τέλος, είναι πολύ ενδιαφέρον.
Στο κόμμα μας, πραγματοποιούμε αυτό που υποσχόμαστε.
Μόνο οι ανόητοι θα μπορούσαν να πιστέψουν ότι
δεν αγωνιζόμαστε κατά της διαφθοράς.
Διότι, ένα είναι βέβαιο για μας:
Η τιμιότητα και η διαφάνεια είναι προϋπόθεση για να πετύχουμε τους στόχους μας.

Αποδεικνύουμε ότι πλανάται όποιος πιστεύει πως
οι μαφιόζοι θα συνεχίσουν να μετέχουν στην κυβέρνηση όπως στο παρελθόν.
Διασφαλίζουμε, χωρίς ίχνος αμφιβολίας, ότι
η κοινωνική δικαιοσύνη θα είναι ο κύριος σκοπός της διακυβέρνησής μας.
Παρά ταύτα, υπάρχουν ακόμα ανόητοι άνθρωποι που πιστεύουν πως
θα είναι δυνατόν να εξακολουθεί κανείς να κυβερνά
με παλαιοπολιτικά τερτίπια.
Όταν αναλάβουμε την εξουσία,
θα κάνουμε το παν ώστε
να τεθεί τέρμα στις προνομιακές καταστάσεις και στην ευνοιοκρατία
δεν θα επιτρέψουμε σε καμιά περίπτωση
να πεθάνουν της πείνας τα παιδιά μας
Θα πραγματοποιήσουμε τα σχέδιά μας ακόμα και
να στερέψουν πλήρως οι οικονομικοί πόροι
θα ασκήσουμε την εξουσία ώσπου
θα έχετε καταλάβει ότι από δω και πέρα
είμαστε η «ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», η «Νέα Πολιτική».

Διαβάστε τώρα από κάτω προς τα πάνω.. αρχίζοντας από την τελευταία γραμμή και ανεβαίνοντας γραμμή-γραμμή ως την αρχή.

Ε, όχι και χωρίς αυτοκίνητο

Παγκόσμια Ημέρα χωρίς Αυτοκίνητο… χωρίς την προέκταση του εαυτού μου! Πως θα το αντέξω Θεέ μου! Δηλαδή μου ζητάνε να κατέβω με τα πόδια τα δύο στενά που βρίσκεται το ΜΕΤΡΟ για να πάω με αυτό στην δουλειά μου… θα είμαι στο γραφείο σε 20 λεπτά…. Ακούς; Σε 20 λεπτά. Και τι θα κάνω τόσο χρόνο που θα κερδίσω; Με το αυτοκίνητο κάνω το λιγότερο 1 ώρα, αν βρω γρήγορα να παρκάρω. Έχω μάθει πια σε τέτοια πίεση που πραγματικά δεν μπορώ ούτε λεπτό να έχω ελεύθερο. Δεν ξέρω τι να κάνω με το χρόνο μου. Ενώ με το αυτοκίνητο έχεις μια άνεση ρε παιδάκι μου. Μία ώρα για να πας στην δουλειά άλλη μία να γυρίσεις τις κάλυψες τις δύο ωρίτσες. Άσε που εκτονώνεσαι κιόλας. Βρίζεσαι με τον μπροστινό σου που σταματάει απότομα ή αργεί να ξεκινήσει στο φανάρι κατά λίγα εκατοστά του δευτερολέπτου, βρίζεσαι με τον διπλανό σου που προσπαθεί να σε προσπεράσει ή δεν σε αφήνει να τον προσπεράσεις, βρίζεσαι με τον πισινό σου, βρίζεσαι με τον ανταγωνιστή στην θέση παρκαρίσματος, βρίζεσαι με τους πεζούς, με τους μηχανόβιους, τους ποδηλάτες. Ξεκινάει η μέρα σου δυναμικά. Και είναι και μια μορφή επικοινωνίας με τους συνανθρώπους σου. Παλιά οι άνθρωποι έλεγαν «καλημέρα» τώρα λένε «στραβός είσαι ρε»! Υπάρχει μια διαφορά, αλλά επικοινωνία είναι και αυτό!
Τώρα θα μου πεις ότι με τα λεφτά που δίνω για βενζίνη, για την φθορά του αυτοκινήτου, το πληρωμένο πάρκινγκ μου στοιχίζει ο κούκος αηδόνι κάθε μέρα, αλλά μην τα θέλουμε και όλα δικά μας… και να ταλαιπωρηθούμε και να την βγάλουμε φθηνά! Θέλεις να ταλαιπωρηθείς κύριε, να νιώσεις την ασφυξία του μποτιλιαρίσματος, να τσακωθείς με τους συνανθρώπους σου; Θα το πληρώσεις.
Έχουμε βέβαια και τους οικολόγους… «μην καταστρέφετε το περιβάλλον», μας λένε. Εντάξει βγάζει λίγα καυσαέρια το αυτοκίνητο μου, βάζω και εγώ το λιθαράκι μου στο φαινόμενο του θερμοκηπίου αλλά έχω μια άνεση από την άλλη. Πίνω το αναψυκτικό μου και πετάω στο δρόμο το κουτί (προσφέροντας δουλειά στους οδοκαθαριστές), τρώω το σάντουιτς μου το μεσημέρι και ρίχνω από το παράθυρο την χαρτοπετσέτα, κάνω δηλαδή οτιδήποτε για να δηλώσω στους άλλους ότι υπάρχω… και μεταξύ μας μια επιβεβαίωση είναι και το αυτοκίνητο για μένα. Νιώθω κάποιος! Μεταξύ μας όμως αυτό, γιατί στους άλλους λέω ότι το αυτοκίνητο το χρησιμοποιώ από ανάγκη. Και από ζήλια δεν προσέχω τους ποδηλάτες. Είπαμε μεταξύ μας αυτά.